Op naar Albufiera

 Weer zo'n dag: eerst genieten van mogelijke successen op de Olympische Winter Spelen, dan lekker zonnen op het terras en daarna een tripje naar een leuke stad of dorp. Ditmaal was het dus genieten van de prestaties van Thomas Krol en Kjeld Nuis, die zich nadrukkelijk hield aan de adviezen van Irene Wust en het goud binnen sleepte. Het zilver van Krol was er niet minder om overigens. Wat een prestatie. Wat een genoegen ook voor coach Gerard van der Velde, die zelf ooit goud haalde op de 1.000 mtr.


Na het dagelijkse zonneritueel besloten we naar Albufiera te gaan. Half uurtje rijden en je bent er. Het was wel een erg goed idee om een huurauto te nemen, want zonder eigen vervoer ben je aan de Algarve redelijk "kansloos". Een beslissing, die overigens gebaseerd was op twee eerdere ervaringen. Albufiera staat een beetje bekend als het Portugese Benidorm, want in de zomer is het er razend druk en barst het er ook nog eens van de feestvierende jongelui. Maar nu overheerste de rust, wel wat winkels open (vooral souvernirwinkels) en ook veel restaurants, maar verder overheerste de "senioriteit" van de andere overwinteraars, dus opvallen deden we niet echt.

aan het strand naast een beeld

deel van de boulevard in Albufiera

Het blijft onvoorstelbaar, maar aan het grote strand van Albufiera (het was wel te winderig om de badlakens neer te leggen) aten we op 8 februari een ijsje. In de volle zon, dat wel. Daarna even de winkelstraat bezocht  (er is toch al verrassend veel open) en daarna een plaatsje gezocht op het terrasje van een oer-Engelse pub, waar het uiterst gezellig was en gepraat kon worden met Engelsen, Belgen, Ieren en een Noorse mevrouw, die hier al vanaf september verbleef met haar echtgenoot, die niet van zon hield, dus achtergebleven was in het appartement. Met dikke tong (want ze was behoorlijk aangeschoten) vertelde ze nog, dat ze morgen weer naar Noorwegen terug gingen. Het land met een "eigen munt". Niks "euro" zei ze er nog bij, maar zinnig leek mij een discussie over de voor- en nadelen van het eurolidmaatschap op dit moment niet. De nadelen van de brexit uitleggen aan iemand, die net wat te diep in het glaasje had gekeken, leek mij niet zo verstandig. 




Dus stapten we in de auto en gingen op weg naar de LIDL in Portimao om de keukenvoorraad nog even een "boost" te geven. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Het wordt vervelend: weer mooi weer

Ferragudo en Carvoeiro

Silves: het blijft een leuk stadje